((( شِکوِه از بخت. )))

((( شِکوِه از بخت. )))

چرا ای بخت همچون شامِ تاری ؟
نگونساریّ و دائم کجمداری ؟

گهی در خوابِ خرگوشی گرفتار .
گهی بی همّت و بی اعتباری .

به امّیدِ تو هر روزم شود شب .
ولی در روز هم چون شامِ تاری .

شدی همچون فلک , بی کیش و آئین .
کنون شایسته بر این انزجاری .

عظیما : باقیِ عمرت شود طی .
بر او می ماند اوجِ شرمساری .
==========÷=÷÷÷÷÷÷÷÷
شعر از عبدالعظیم عربی = خوزستان.