خیلی وقته که به خوابم نمی یای

خیلی وقته که به خوابم نمی یای
تویی که تموم دنیای منی
دیگه شعرای منو نمی خونی
تویی که تنها دلیل بودنی
خیلی وقته که صدای نفسات
این سکوت کهنه رو نمی شکنه
بعد تو انگاری تنهایی داره
به دلم رنگ زمستون می زنه
تو که نیستی آسمون واسه گلها
قطره بارونی نمی باره دیگه
تو که نیستی مهربونیت دیگه نیست
تو شبهام هیچ کسی قصه نمی گه...