خدایا دیگران را داده ای پول

خدایا دیگران را داده ای پول
تنی رنجیده و بیمار، واس ماس





به دست دیگران گل های رنگی
ولیکن درد و زخم خار، واس ماس





برای دیگران حور بهشتی
خطرهای عذاب النار، واس ماس





یکی را می دهی طاووس و طوطی
ولی دندان و نیش مار، واس ماس





به روی بام ایشان، باز شاهی
رتیل و گربه بر دیوار، واس ماس





بقیه غرق شادی و سرورند
ولیکن ماتم بسیار، واس ماس





گروهی مالک آب حیاتند
ولی گنداب آب انبار، واس ماس





گرفتند و نهان کردند و خوردند
تعارف کردن و ایثار، واس ماس





برادرهای مردم جمله شاغل
گروهی لشکرِ بیکار، واس ماس







به آن ها بال اندر بال دادی
همیشه بارِ روی بار، واس ماس





دمادم سرخوش و سرگرم سورند
همه بدبختی و ادبار، واس ماس





به آن ها امتیازات و هدایا
شکایت نامه و اخطار، واس ماس





به ایشان دوستان خوب دادی
رفیقِ دزد و آدم خوار، واس ماس





نصیب دیگران باران و برف است
ولی گَرد مصیبت بار، واس ماس





شراب و شیر و شربت سهم آنهاست
چرا پس قهوه ی قاجار، واس ماس؟





ظریفانه ظریف آن کار را کرد
انرژی هسته ای این بار، واس ماس؟





ببین تخم طلایش مال آنهاست
از آن «مرغ سحر»، منقار واس ماس»