در میآن روزهآ از روز دوم بدم می آید

دَر میآن روزهآ اَز روزِ دوّم بـدم می آیــَد!
روزِ دوّم بی رَحم تَرین روز اَست!
بآ هیچ کَس شــوخی نَدآرد...
دَر روز دوّم همه چـَیز مَنطقیســـت
حَقآیِق آشکآر است و به هیچ وَجه نمیتَوآن سَر خود شیره مآلید!
مثلآ روزِ اول مَدرسه همیشه روز خـوبی بود
آغآز مَدرسه بود و خوشحآل بودیم اَمّا امآن اَز روزِ دوّم تآزه میفهمیدیم تآبستآن تمآم شُده است! یآ مثلا روز دوم بآزگشت از سَفَر روز اول خستگـی در میکـنیم،حمّآم میرویم، امّا روز دوم تآزه میفهمیم که سفر تمآم شده است.طَبیعت،بگو بخند بآ دوســتآن و عشق و حآل تمآم شُـده است...هـرگآه مآدربزرگ نَزد مآ می آمد و یک هفته می مآند وَقتی که برمیگَشت نآرآحت میشدیم* امــآ روزِ دوّم تآزه میفهمیدیم که مآدربزرگ رَفت یعنی چه؟
وَ یآ وَقتی کسی اَز دنیآ می رَفت روز اول خُدآ بیآمرز است و روز دوم عـزیزِ اَز دَست رفته!
و امّا جُدآیـــی
روز اول شوکــه ایم!و شآیَد حتی خوشحآل بآشیــم!که زندگی جدیــدی در راه است...
تیریــپ مجردی و عشق و حآل وَرمیدآریم!
امــا دریــغ از روز دوّم!
تآزه میفهمیم کسی رفته،میفهمیم حآلمان خوب نیست تآزه میفهمیم تَنهآیی بد است!
بآید روز دوم را خوآبید
بآید روز دوم رآ خورد
بآید روز دوّم را باید مرد ...