عشق را از عَشَقهٔ گرفته اند و آن گیاهی است که در باغ پدید

عشق را از عَشَقهٔ گرفته اند و آن گیاهی است که در باغ پدید آید در بن درخت ، اول از بیخ در زمین سخت کند ، پس سر برآرد خود را در درخت می پیچد و همچنان می رود تا جمله درخت را فرا گیرد ، و چنانش در شکنجه کند که نم در درخت نماند ، و هر غذا که به واسطه ی آب و هوا به درخت می رسد به تاراج می برد تا آنگاه که درخت خشک شود .

اینچنین عشق شیره جان را میمکد و آدمی را خشک میکند و میسوزاند...