ی

ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﺩﻝ ِ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ی ﻣﻦ!
ﺗﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻋﻄﺮ ﺗﻮ ﻟَﺒﺮﻳﺰ ﺷﻮﺩ ﺧﺎﻧﻪ ی ﻣﻦ،،

شبی ﺍی ﻣﺎﻩ؛ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﻠﺒﻪ ی ﻣﻦ ﭘﺎ ﺑِﮕﺬﺍﺭ!
ﺗﺎ ﻛﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﻣِﻬﺮ ﺗﻮ ﻛﺎﺷﺎﻧﻪ ی ﻣﻦ!

ﺍی ﻛﻪ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﺷﻌﺮ ﻭ ﻏﺰﻝ ﻫﺎی منی!
ﻣَـﺒَـﺮ ﺍﺯ ﻳـﺎﺩ ﻏـﺰﻝ ﻫـﺎی ﺻَـﻤـﻴـﻤـﺎﻧﻪ ی ﻣﻦ!

ﻫَﺴﺖ ﻋﺸﻘَﺖ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ هَستی ﻭ ﺩﺍﺭﺍیی ِ ﺩﻝ،،
ﺧـﻮﺵ ﻧـِﮕَﻬـﺪﺍﺭ ﺗـﻮ ﺍﻳﻦ ﮔـﻮﻫَـﺮ ﻳـﻜﺪﺍﻧﻪ ی ﻣﻦ!

میزﻧَﻢ ﻧﺎﻟﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﻣُﺮﻍ ﺷﺒﺎﻫﻨﮓ ﻣَـﮕﺮ،،
ﺗﺎ ﺑﻪ ﮔﻮشَت ﺑِﺮﺳَﺪ ﺑﺎﻧﮓ ﻏَﺮﻳﺒﺎﻧﻪ ی من،،!!!