تو حق نداری!

تو حق نداری!
عاشقِ کسی بمانی،
که سالهاست رفته....

تومالِ کسی نیستی که نیست...

توحق نداری،
اسمِ دردهای مزمنت را ،
عشق بگذاری...

می‌توانی مدیونِ زخم‌هایت باشی اما....
محتاجِ آنکه زخمیَت کرده نه!

دست بردار،
از این افسانه‌های بی‌ سر و ته
که به نامِ عشق، فرصتِ عشق را ،
از تو می‌گیرد...

آنکه تو را زخمیِ خود می‌خواهد...
آدمِ تو نیست...

آدم نیست و
توسال هاست
حوای بی آدمی ...!!!

حواست نیست....