پندهای امیر المومنین علی (ع)
مردی از امام (ع) درخواست اندرز کرد
حضرت فرمودند：
✍ از کسانی نباش که بدون عمل صالح به آخرت امیدوار است و توبه را با آرزوهای دراز به تاخیر می اندازد .
✍در دنیا چون زاهدان سخن می گوید , اما در رفتار همانند دنیا پرستان است.
✍اگر نعمت ها به او برسند,سیر نمی شود.
✍در محرومیت قناعت ندارد.
✍از آنچه به او رسید شکر گذار نیست , و از آنچه مانده زیاده طلب است .
✍ دیگران را پرهیز میدهد اما خود پروا ندارد.
✍ به فرمانبرداری امر می کند اما خود فرمان نمی برد
.
✍ نیکوکاران را دوست دارد اما رفتارشان را ندارد.
✍ گناهکاران را دشمن دارد اما خود یکی از گناهکاران است.و با گناهان فراوان مرگ را دوست نمی دارد.اما در آنچه که مرگ را ناخوشایند ساخت پافشاری دارد.
✍ اگر بیمار شود پشیمان می شود و اگر تندرست باشدسرگرم خوش گذرانی هاست.
✍ در سلامت مغرور و در گرفتاری نا امید است.
✍ اگر مصیبتی به او رسد به زاری خدا را می خواند, اگر به گشایش دست یافت مغرورانه از خدا روی بر می گرداند.
✍ نفس به نیروی گمان ناروا , بر او چیرگی دارد و او با قدرت یقین بر نفس چیره نمی گردد.
✍ برای دیگران که گناهی کمتر از او دارند نگران, و بیش از آنچه عمل کرده امیدوار است.
✍ اگر بی نیاز گردد مست و مغرور شود , و اگر تهیدست گردد مایوس و سست شود.
✍ چون کار کند در آن کوتاهی ورزد , و چون چیزی خواهد زیاده روی نماید .
✍ چون در برابر شهوات قرار گیرد گناه را برگزیده , توبه را به تاخیر اندازد.
چون رنجی به او رسد از راه ملت اسلام دوری گزیند.
✍ عبرت آموزی را مطرح می کند اما خود عبرت نمی گیرد.
✍ در پند دادن مبالغه می کند اما خود پند پذیر نمی باشد.
✍ سخن بسیار می گوید , اماکردار خوب او اندک است .
✍ برای دنیای زودگذر تلاش و رقابت دارد اما برای آخرت جاویدان آسان می گذرد.
✍ سود را زیان و زیان را سود می پندارد.
✍ از مرگ هراسناک است اما فرصت را از دست می دهد.
✍ گناه دیگری را بزرگ می شنارد , اما گناهان بزرگ خود را کوچک می پندارد.
✍ طاعت دیگران را کوچک وطاعت خود را بزرگ می داند.
✍ مردم را سرزنش می کند اما خود رانکوهش نکرده , با خود ریاکارانه برخورد می کند.
✍ خوشگذرانی با سرمایه داران را بیشتر از یاد خدا با مستمندان دوست دارد.
✍ به نفع خود, بر زیان دیگران حکم می کند اما هرگز به نفع دیگران بر زیان خود حکم نخواهد کرد.
✍ دیگران را هدایت اما خود را گمراه می کند.
✍ دیگران از او اطاعت می کنند , و او مخالفت می ورزد.
✍ حق خود را به تمام می گیرد اما حق دیگران را به کمال نمی دهد.
✍ از غیر خدا می ترسد اما از پروردگار خود نمی ترسد !
حکمت ۱۵۰
پندهای نهج البلاغه
https://telegram.me/pandha
پندهای امیر المومنین علی (ع)
مردی از امام (ع) درخواست اندرز کرد
حضرت فرمودند：
✍ از کسانی نباش که بدون عمل صالح به آخرت امیدوار است و توبه را با آرزوهای دراز به تاخیر می اندازد .
✍در دنیا چون زاهدان سخن می گوید , اما در رفتار همانند دنیا پرستان است.
✍اگر نعمت ها به او برسند,سیر نمی شود.
✍در محرومیت قناعت ندارد.
✍از آنچه به او رسید شکر گذار نیست , و از آنچه مانده زیاده طلب است .
✍ دیگران را پرهیز میدهد اما خود پروا ندارد.
✍ به فرمانبرداری امر می کند اما خود فرمان نمی برد
.
✍ نیکوکاران را دوست دارد اما رفتارشان را ندارد.
✍ گناهکاران را دشمن دارد اما خود یکی از گناهکاران است.و با گناهان فراوان مرگ را دوست نمی دارد.اما در آنچه که مرگ را ناخوشایند ساخت پافشاری دارد.
✍ اگر بیمار شود پشیمان می شود و اگر تندرست باشدسرگرم خوش گذرانی هاست.
✍ در سلامت مغرور و در گرفتاری نا امید است.
✍ اگر مصیبتی به او رسد به زاری خدا را می خواند, اگر به گشایش دست یافت مغرورانه از خدا روی بر می گرداند.
✍ نفس به نیروی گمان ناروا , بر او چیرگی دارد و او با قدرت یقین بر نفس چیره نمی گردد.
✍ برای دیگران که گناهی کمتر از او دارند نگران, و بیش از آنچه عمل کرده امیدوار است.
✍ اگر بی نیاز گردد مست و مغرور شود , و اگر تهیدست گردد مایوس و سست شود.
✍ چون کار کند در آن کوتاهی ورزد , و چون چیزی خواهد زیاده روی نماید .
✍ چون در برابر شهوات قرار گیرد گناه را برگزیده , توبه را به تاخیر اندازد.
چون رنجی به او رسد از راه ملت اسلام دوری گزیند.
✍ عبرت آموزی را مطرح می کند اما خود عبرت نمی گیرد.
✍ در پند دادن مبالغه می کند اما خود پند پذیر نمی باشد.
✍ سخن بسیار می گوید , اماکردار خوب او اندک است .
✍ برای دنیای زودگذر تلاش و رقابت دارد اما برای آخرت جاویدان آسان می گذرد.
✍ سود را زیان و زیان را سود می پندارد.
✍ از مرگ هراسناک است اما فرصت را از دست می دهد.
✍ گناه دیگری را بزرگ می شنارد , اما گناهان بزرگ خود را کوچک می پندارد.
✍ طاعت دیگران را کوچک وطاعت خود را بزرگ می داند.
✍ مردم را سرزنش می کند اما خود رانکوهش نکرده , با خود ریاکارانه برخورد می کند.
✍ خوشگذرانی با سرمایه داران را بیشتر از یاد خدا با مستمندان دوست دارد.
✍ به نفع خود, بر زیان دیگران حکم می کند اما هرگز به نفع دیگران بر زیان خود حکم نخواهد کرد.
✍ دیگران را هدایت اما خود را گمراه می کند.
✍ دیگران از او اطاعت می کنند , و او مخالفت می ورزد.
✍ حق خود را به تمام می گیرد اما حق دیگران را به کمال نمی دهد.
✍ از غیر خدا می ترسد اما از پروردگار خود نمی ترسد !
حکمت ۱۵۰
پندهای نهج البلاغه
https://telegram.me/pandha
- ۴.۹k
- ۱۳ تیر ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط