سال ها ایل پر از گریه و دلتنگی بود

سال ها ایل پر از گریه و دلتنگی بود
مثل هر ایلِ دگر ، دستِ علازنگی بود

مردها نیمه شبی ، شورِ شبیخون کردند
دیو را از گذرِ طایفه بیرون کردند

دیگر این ایل ، همان ایل شباهنگی نیست
هفت لنگان همه رفتند و چارلنگی نیست

ایل من با توام آن دره و آن تنگ کجاست
کوه تاراز کجا مرده و کوهرنگ کجاست

تقدیم به همه ی مردم عزیز بختیاری ایران زمین