سرد است هوای دل و دلدار ندارم

سرد است هوای دل و دلدار ندارم
با یار چه کردم که دگر تاب ندارم

از بس که زدم باده بی معرفتان را
دیگر خبر از عاشق غمخوار ندارم

ما را بکشد زلف خم و ناز نگاهش
دیگر گله از زلف خم یار ندارم

ما در ره عشق تو به افلاک رسیدیم
دریاب مرا ، جز تو که غمخوار ندارم

در کوی خرابات همه مجنون و خرابند
از من مگریزید ، دگر تاب ندارم

ما بی سر و سامان تو گشتیم شب وروز
پر کن قدحی من که دگر یار ندارم

ای عاشق دلباخته لیلای دلت کو
مجنون دلت کو ، نگو یار ندارم

ما بیخبرانیم ز اخبار زمانه
از می خبری نیست دگر جام ندارم

رندان همه مست و سرحالند الهی
ما را قدحی ده ، قدح ناب ندارم

ما را تو ببخشا که ز دل شکوه نمودیم
از باد صبا هم گله ای نیز ندارم