ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﭙﻮﺷﻢ

ﮐﻔﺸﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﭙﻮﺷﻢ
ﻭ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻗﺪﻡ ﻣﯿﺰﻧﻢ
ﻣﻦ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﺍﺭﺯﺵ ﺭﻓﺘﻦ ﺩﺍﺭﺩ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﻣﯿﺮﻭﻡ
ﺗﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﻫﺎﯾﻢ
ﮔﻮﺵ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﺭﺍ ﮐﺮ ﮐﻨﺪ
ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺪﺍﻧﻢ ﮎ ﮔﺎﻩ ﮐﻔﺶ ﻫﺎﯾﻢ
ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ
ﻣﯿﻔﺸﺎﺭﻧﺪ ﻭ ﺏ ﺩﺭﺩ ﻣﯿﺎﻭﺭﻧﺪ
ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺭﻓﺖ
ﺯﯾﺮﺍ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﻟﻨﮕﺎﻥ ﻟﻨﮕﺎﻥ ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺩﺍﺭﺩ . . .


.
.


ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺮﻧﺪﮔﺎﻥ ﻣﻬﺎﺟﺮﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮎ ﻫﺮﮔﺰ
ﺏ ﺁﺷﯿﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺸﺖ . . .
ﺩﺭﯾﺎﺑﯿﻢ ﻟﺤﻈﻪ ﻟﺤﻈﻪ زندگی را