و ما

و ما
زمستان دیگرى را
سپرى خواهیم کرد.
با عصیان بزرگى که درون مان هست
و تنها چیزى
که گرم مان مى دارد،
آتش مقدس امیدوارى ست!

👤ناظم حکمت
دیدگاه ها (۲)

حالتی از تیمارستان را در زندگی خودم احساس می‌کنم.بی‌گناه و د...

می کنم الفبا را، روی لوحه ی سنگیواو مثل ویرانی، دال مثل دلتن...

واللهکه شهر بی تو مرا حبس می شودآوارگی و کوه و بیابانم آرزوس...

#در_باب_زندگیدل‌مان می‌خواهد آدم‌ها را بشناسیم، از گریزِ وحش...

زمستان بود…دلِ زمینبه برفگرم بود.دلِ منبه تو.چه شد؟کجا رفتآن...

شکر گذاری

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط