ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ

ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻭ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﮔﺴﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺑﻪ ﺯﺧﻤﯽ ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ، ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﻣﺮﻣﻮﺯ
ﻣﺮﺍ ﻫﻢ ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻭ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺧﺎﻃﺮ
ﮐﻨﺎﺭﯼ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﻫﺪﻑ ﺳﯿﻨﻪ ﺍﻡ، ﺩﺷﻨﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﯾﺎﺭﺍﻥ
ﮔﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺷﺒﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ، ﺍﻣّﺎ ﺍﻫﺎﻟﯽ
ﺩﺭِ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺩﻟﻢ ﺳﻮﺧﺖ، ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﻌﻠﻪ ﺟﻤﻌﯽ
ﻏﺰﻝ ﺧﻮﺍﻥ ﻭ ﻣﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻪ " ﺁﺗﺶ " ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ
ﮔﺮ ﺁﺗﺶ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ، ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺪﺍﺭﻡ
دیدگاه ها (۱)

ﮔﺎﻫﻲ ﭼﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ !!!...ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘَﻨﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﺩ...

میدانیبیشتر از تمامِ شدن یک رابطهسرد شدنهای یکهویی و بی دلیل...

‌ ️از ترس تنهایی به آغوش های پیش پا افتاده پناه نبرهر تازه و...

من و تو چقدر شبیه ماسوله هستیم ...سقف خیالهای من ،حیاط خانه ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط