خبری نیست ! جز اینکه من و تو تنهاییم

خبری نیست ! جز اینکه من و تو تنهاییم
صدفی گم شده در دورترین دریاییم

مثل یک پنجره – یک بُهت غریبانه و سرد
در شبی وحشی و بی معجزه ناپیداییم

دوستت دارم و... این گفته،نگفتن بهتر
لب روا نیست به هر راز مگو ، بگشاییم

جاده ای بی افق و مِه زده پیش من و توست
من و تو ، این همه را بیهُده می پیماییم

دل نبندیم به صبحی که دمد زآیینه مان
من و تو ، یک شب پیوسته ی بی فردائیم

عشق آن است که توفان بچکد از مژه مان
تا دل موج بتــــــــــــازیم و سپس باز آییم