وقتی که من عاشق شدم، لیلا چنین عاشق نبود

وقتی که من عاشق شدم، لیلا چنین عاشق نبود
من واله و شیدا ولی،مجنون من صادق نبود

شاعر شدم تا از لبش، گل واژه های عشق را
چیده، غزل سازی کنم، امّا غزل لایق نبود

مرغ دلم پر پر زنان، در دام عشق افتاده بود
آزادیش آن لحظه شد، کز یاد او فارغ نبود

چون شعلۀ عشقم به او، هردم زبانه می کشید
دل را به آتش می زد و، سردی او عایق نبود!

هرچند کوشش کرده ام، خود را فدایی تر کنم
در خاطرش، یادی از من شیرین نبود

هرگز نمی خواهم رَود، ازخاطرم بیرون، ولی
گویا دلش از ابتدا، بر عاشقش، عاشق نبود!
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌ ‎