از دور وسوسه می‌کند ؛

از دور وسوسه می‌کند ؛
بوئیدن گونه هایش ،
بوسه ای از طوفان لبهایش !

آماده ی نابود شدن می‌شوم ،
بعد ، این شعر نوشته می‌شود :
شهر کوچکت را نمی‌شود ترک کرد !