((ای خالق مهربان))

((ای خالق مهربان)) مرا وسیله صلح و آشتی خود قرار ده .تا آنجا که نفرت است، حامل عشق. جایی که نفاق است، حامل یکرنگی، جایی که خطا کاری است. حامل گذشت، جایی که نادرستی است حامل درستی، جایی که شک است، حامل یقین، جایی که تاریکی است. حامل نور، جایی که ناامیدی است. حامل امید، در جایی که غم است حامل شادی باشم، تا به جای تسلی خواهی، تسلی دهم، ((کمک کن)) به جای درک شدن .درک کنم، زیرا پیدا کردن در گروگم شدن است، با بخشش دیگران، خود بخشوده میشویم، ودر مرگ، حیات جاودان پیدا میکنیم