تو

تو
نه دوری ،نه نزدیک
نه زمستانی، نه بهار
نه گرمی، نه سرد
تو لبریز از اشتیاقِ دوستداشته شدن هستی
هر ذره ی این هوا
پُر است از وجود تو
کاش تمام نشود
این حال و هوای،من
کاش،
در تمام شعرهای جهان
از تو بودن را
می توانستم بسرایم
کاش این اشتیاقِ خواستن
فروکش نکند در من
ای شکفته در سینه ی من
ای نو بهار ِ من
دیدگاه ها (۱)

تــــو مي تونِستــــيو نَخوآستـــــيتــمام دَرد من هَميــنِه...

چگونه گرمای وجودت رافراموش کنموقتی هرثانیه ام باتو سپری میشو...

به خود پناهم دهکه در پناهِ تو آوازِ رازها جاری‌ستو در کنار ت...

#واما‌بعد .. دلم تو را خواست !.. بعد از #باران .. بعد از رس...

شعر و غزل

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط