نگاهِ غمگینِ انسانِ غمگین را نمی شود درست هجی کرد.

نگاهِ غمگینِ انسانِ غمگین را نمی شود درست هجی کرد.
در یک نگاه، همانقدر که دشمنی بیهوده است، دوستی بی فایدهست.
همانقدر که از میانِ دشمنی ها، گلوله ها از کنارت عبور می کنند، از میانِ رفاقت ها، دوست ها می گذرند.
دوست ها کمرنگ می شوند. دوست ها شروع به ریزش می کنند؛
همانگونه که دشمن کم کم نگاهش را از تو برمی دارد.
با تو بودن وُ تنها ماندنت ریشه در ذات تو دارد.
در روزهایی که گذرانده ای، در شب هایی که زیسته ای.
تاریکی که تکلیفش روشن است، روشنایی هم فقط خودش پیداست.
آگاه باشی وُ خوش اقبال یک نفر همراهت خواهد ماند. دیر بجنبی آخرین چمدان هم از خانه ات رفته است.