ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺁﺩﻣﻰ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ

ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺁﺩﻣﻰ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﺒﻮﺩﻯ
ﮔﺎﻫﻰ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﯽ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺸﻮﻯ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺟﺎﻳﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﻳﺪﻳﺸﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﭘﻠﮏ ﻫﻢ ﻧﺰﻧﻰ !
ﮔﺎﻩ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﺴﺎﺱ ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﻳﺶ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻳﮑﺴﺮﻩ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ ﮐﻨﺪ !
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺕ ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻰ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪﻯ ﻻﻡ ﺗﺎﮐﺎﻡ ﺩﻫﺎﻧﺖ
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ..
ﻏﺬﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺳﺮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺭﻯ
ﻧﺎﻫﺎﺭ ﻫﺎ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺐ , ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺷﺎﻡ !
ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺒﻬﺎﺭﻭ ﺑﻪ ﻫﯿﺎﻫﻮﯼ ﺭﻭﺯ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪﻫﯽ
ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺁﻳﻨﺪ , ﺗﻨﮕﺸﺎﻥ ﻣﯿﮑﻨﯽ ..
ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻳﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﮔﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﻰ ﻭ ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﺁﻫﻨﮓ ﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﻧﻤﯿﺸﻮﻯ
ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﺩﻣﻰ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﻴﺴﺘﻰ ...