سالها بَعد...

سالها بَعد...
قَرار نیست اِتِفاقی بیُفتَد!
نَه دَر آغوش دیگَری غَلت میزَنَم و...
نَه سَر کَسی دیگَر را رویِ شانِه هایَم نِگَه میدارَم!
سالها بَعد...
مَن دَر گوشِه ای اَز این دُنیا دَر یِک خیابان...
دَست دَر جیب پیادِه رَوی میکُنَم...
وَ مُدام یِک آهَنگ را زیرلَب زِمزِمه میکُنَم !
سالها بَعد...
مَن هَمینَم کِـــه میبینی!
عَصَــــبی،غِیرِقابلِ تَحَمُل و یَــــخ!
یَــــــــخ تَََر اَز هَر موقِع!
سالها بَعد...
هَنوز هَم مَن بِـــــ یادَت میوفتَم!
و نِمیدانَم کـِه تو کُجایی...
چِه میخوری...
چِـــه میپوشی...
وبا چــِـــه کَسی \"هَم آغوش\" شُدِه ای!
سالها بَعد...
مَن پَشیمانَم!
چون دیگَر هیچکَس را...
اَندازِه تو دوست نَخواهَم داشت!
و تو هم بی شک تنهایی!
چون بی شَک دیگَر کَسی تو را اَندازِه مَن...
دوست نَخواهَد داشت...
هر کِه گُفتِه فَراموش میشَوَد!
دُروغ گُفتِه اَست!
بَهــــــانِه آوردِه اَست!
تا شایَد خودَش را دِلداری دَهَد!
فَرامـــــوش نِمیشـــــَوَد!
تا اَبـــــَد می ماند!
قِصّه دِلدادِگی و عاشِقی!
حَتی اَگر مُتِنَفـــــِر شَوی!
بِبُری!
دور شَوی!
سایِه اَش را با تیر بِزَنی!
باز هَم هَست!