انواع موشک
انواع موشک
از لحاظ دسته بندی سوخت
قسمت اول
موشکهایی با سوخت پیشران جامد
این نوع موشکها در اساس متشکل از یک بدنه معمولاً استوانه ای شکل هستند که از یک ماده جامد آتشگیر پر شده اند
در واقع این نوع موشک ها فاقد موتور مجزا بوده و کل بدنه نقش موتور یا اتاقک احتراق موشک را بازی می کند.
در هنگام شلیک یک جرقه کوچک سوخت درون موشک را مشتعل می کند و در ادامه خروج گازهای داغ موشک باعث حرکت آن به سمت جلو می شود.
اولین موشکها را احتمالا در قرن یازدهم میلادی در کشور چین ساختهاند آنها موشکهایی بودند که از سوخت پیشران جامد استفاده میکردند.
سوخت موشک یک نوع باروت بود که از مخلوطی از نیترات پتاسیم ، زغال چوب و سولفور تشکیل شده بود.
در این نوع موشکها سوختهای پیشران از یک سوخت و یک اکسنده در کنار هم تشکیل شدهاند.
برای روشن شدن موشک، کافی است یک جرقه کوچک سوخت پیشران آنرا آتش بزند تا سوخت آتش گرفته و تا به انتها بسوزد. گازهای حاصل از سوخت پیشران را از طریق دماغه انتهایی موشک خارج میشوند.
موشکهایی که از سوخت پیشران جامد استفاده می کنند، اغلب به عنوان موشکهای تقویت کنندهای استفاده میشوند که نیروی اولیه موشکهای بزرگتر را تأمین میکنند. موشکهای بزرگتر خود از سوخت پیشران مایع استفاده میکنند. بزرگترین موشکهای مصرف کننده سوخت جامد با 45 متر ارتفاع جزء موشکهای تقویت کننده شاتل فضایی امریکا محسوب میشوند.
این موشکها را طوری طراحی کردهاند که بعد از اتمام سوخت و افتادن در دریا ، از دریا بیرون کشیده شده ، دوباره برای مأموریتهای بعدی سوختگیری میشوند.
این موشک ها مقدار زیادی نیروی پیشران را در یک مدت زمان کم تولید میکنند ، مدت زمان نگهداری بالا و هزینه ی نگهداری پایینی دارند.
تنها ایراد این نوع موشکها این است که بعد از روشن شدن به راحتی خاموش نمی شوند به عبارت دیگر ، نمیتوان آن را به آسانی تحت کنترل درآورد.
از لحاظ دسته بندی سوخت
قسمت اول
موشکهایی با سوخت پیشران جامد
این نوع موشکها در اساس متشکل از یک بدنه معمولاً استوانه ای شکل هستند که از یک ماده جامد آتشگیر پر شده اند
در واقع این نوع موشک ها فاقد موتور مجزا بوده و کل بدنه نقش موتور یا اتاقک احتراق موشک را بازی می کند.
در هنگام شلیک یک جرقه کوچک سوخت درون موشک را مشتعل می کند و در ادامه خروج گازهای داغ موشک باعث حرکت آن به سمت جلو می شود.
اولین موشکها را احتمالا در قرن یازدهم میلادی در کشور چین ساختهاند آنها موشکهایی بودند که از سوخت پیشران جامد استفاده میکردند.
سوخت موشک یک نوع باروت بود که از مخلوطی از نیترات پتاسیم ، زغال چوب و سولفور تشکیل شده بود.
در این نوع موشکها سوختهای پیشران از یک سوخت و یک اکسنده در کنار هم تشکیل شدهاند.
برای روشن شدن موشک، کافی است یک جرقه کوچک سوخت پیشران آنرا آتش بزند تا سوخت آتش گرفته و تا به انتها بسوزد. گازهای حاصل از سوخت پیشران را از طریق دماغه انتهایی موشک خارج میشوند.
موشکهایی که از سوخت پیشران جامد استفاده می کنند، اغلب به عنوان موشکهای تقویت کنندهای استفاده میشوند که نیروی اولیه موشکهای بزرگتر را تأمین میکنند. موشکهای بزرگتر خود از سوخت پیشران مایع استفاده میکنند. بزرگترین موشکهای مصرف کننده سوخت جامد با 45 متر ارتفاع جزء موشکهای تقویت کننده شاتل فضایی امریکا محسوب میشوند.
این موشکها را طوری طراحی کردهاند که بعد از اتمام سوخت و افتادن در دریا ، از دریا بیرون کشیده شده ، دوباره برای مأموریتهای بعدی سوختگیری میشوند.
این موشک ها مقدار زیادی نیروی پیشران را در یک مدت زمان کم تولید میکنند ، مدت زمان نگهداری بالا و هزینه ی نگهداری پایینی دارند.
تنها ایراد این نوع موشکها این است که بعد از روشن شدن به راحتی خاموش نمی شوند به عبارت دیگر ، نمیتوان آن را به آسانی تحت کنترل درآورد.
- ۲.۲k
- ۰۶ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط