MY FAVORITE ENEMY

"MY FAVORITE ENEMY"
GHAPTER:1
PART:۱۰۶

"ویو جنا".




جنا:نمیخوام برم خونه...نمیتونم از سر قبرشون پاشم برم تو خونشون

کوک: ولی نمیتونی کل شب اینجا باشی،خطر ناکه..

جنا:فقط میخوام تنها باشم

متوجه شدم که رفت.

دیشب این موقعه داشتم سعی میکردم تو سال گرد مامانش ناراحت نباشه..

ولی امشب باید یکی خود من و خوشحال کنه.
چون خودم نمی تونم این کارو کنم.

عمو و زن عمو تو کل این سالا هواسشون به من بود باهام مثل بچه خودشون رفتار میکردن حتی به من بیشتر اهمیت میدادن..

ولی دیگه نیستن.

باید قبل شروع مدرسه با تهیونگ بریم امریکا...هر چی نباشه اون مرکز خرید کم چییزی نبود.

تو اخبرایه امریکا هم راجب اتیش سوزی و مرگ عمو و زن عمو گفتن.

ولی نمیدونم چقدر طول میکشه حالمون خوب شه.

تهیونگ به رویه خودش نمیاره زیاد ولی مطمئنم الان نمیدونه چیکار کنه.

بعد مرگ اونا شریک ها و وکیلشو همه جمع میشن برایه مشخص کردن تکلیف.

اموال عمو کم نبود...

فقط برام سواله تهیونگ حوصله این کارارو داره یا نه؟؟.

الان نه من پدر مادر دارم نه اون.

حداقل من به قدری بچه بودم که چییزی یادم نباشه،ولی تهیونگ چی؟؟

همش نگران تهیونگ بودم‌...نمیدونم چرا..

احساس خیلی بدی دارم که قبل مرگشون نتونستم زحمتایی که برام کشیدن و جبران کنم.

اونا بیشتر از پدر و مادرم به گردنم حق داشتن.

صدایه پیامک از تو گوشی می امد.

_:کجایی؟؟
_:برگرد خونه کلی کار داریم..

تهیونگ بود.

واقعا نمیخوام برگردم ..حداقل نه امشب و..

چون چییزی نخورده بودم احساس ضعف داشتم..

از طرفیم بدن درد شدید داشتم نمی دونم چرا..

اشک تو چشمام جمع می شد ولی دیگه نمیریخت.

از جام بلند شدم..

که چشمام برایه چند ثانیه سیاهی رفت..

زمین سرد بود واسه همین دل درد گرفته بودم.

الان باید چیکار کنم؟
کجا برم؟!

به زور یه قدمم بر می داشتم.

بیخیال جایی رفتن و سرمایه زمین شدم و دوباره نشستم زمین