شب که فرا رسید

شب که فرا رسید

در کنار سفره شب بنشین

شمع خاموش را روشن کن تا که اشکش به چکد بر پیکر او

خود را در آینه دل‌ بیارا

پنجره را باز کن تا پروانه و قاصدک هردو با هم بدرون آیند

گل‌ زیبای یاس را کنار شمع افروخته بذار

ماه که از پنجره سرک کشید

ستاره شیطون که خودشو انداخت تو کوچه ای

قاصدک که پاور چین از پنجره خودرا انداخت بدرون

فال حافظ بگشا و به خوان

یار گم گشته باز آید غم مخور