هوا چقدر خوب و دو نفره ست ...من هستم و خدا ... و در جاده

هوا چقدر خوب و دو نفره ست ...من هستم و خدا ... و در جاده ی زندگی ، صورتم مهمان نسیمی که معطر شده از امید ... به خودم میگم : هیچ چیز ارزش این رو نداره که دستم رو از دستان مهربون خدا بکشم بیرون و بگذارم تو دست غیر خدا ... راستی اونکه دستان مهربان خدارو به غیر او فروخت غیر از افسوس چه چیزی رو بدست آورد
مضطر_باش

دل_را_به_خدا_بسپار