رویای شیرین من

رویای شیرین من
بی قرارت که می شوم
دامن دامن شکوفه ی شعر
از جانم می ریزد
هوای بی قراری
هر لحظه مرا تا گوشه ای
می برد و می رهاندم
آه ! بازگردد
لحظه های تب آلود تن من !
در سرم هوایت را می پرورانم
نفس هایت 
خواب شیرینم را 
تر کرده است...