فدای مهربونیات اگه دلم بخاطرت شکسته

فدای مهربونیات اگه دلم بخاطرت شکسته

فدای خنده هات گریه اگه راه چشامو بسته

رفتی منو با غصه هاتو بی کسی تنها گذاشتی اما

اینجا یکی عاشقونه تا جون داره پای چشات نشسته

مثل پرنده ها یه روز عاشق پرزدن شدیم من و تو

تو پرزدی به آسمون من موندم و بال و پر شکسته

حالا تو تنگیه قفس بغض بزرگی تو گلوم نشسته

فدای گرمیه صدات اگه صدام به عشق تو گرفته....


من از اولین نگاه تو شگفتم اومدم بهت دوستت دارم رو گفتم

اما تو غرورتو بهونه کردی به من و قلب من اعتنا نکردی

من میخواستم تو نخواستی من میخواستم تو نخواستی

من میخواستم تو نگاه تو بمیرم هرجا رفتم تو رو چشمات و ببینم

من میخواستم که غزل خون تو باشم تو بشی لیلی و من مجنون تو باشم

من میخواستم تو نخواستی من میخواستنم تو نخواستی

من که از تو نمیخوام جنون بگیری من که از تو نمیخوام که برام بمیری

من که از تو نمیخوام تا دنیا دنیاست بیای و فقط تو چشم من بشینی

من که از تو نمی خوام ستاره ها رو بری و از آسمون برام بچینی

من میخواستم همدم بی کسی هام شی بیای و مثل دل واپسی هام شی

من میخواستم تو نخواستی من میخواستم تو نخواستی

تو ازمن نخواه که چشماتو نبینم کنار عکسای تو دیگه نشینم با تو حتی تو قفس میشه بمیرم

تو ازم نخواه که بی تو پر بگیرم

حتی هیچ وقت اگه لایقت نباشم تو ازم نخواه که عاشقت نباشم