جرم من چیست که شب تا به سحر بیدارم

جرم من چیست که شب تا به سحر بیدارم
جز تو نیست شعر در اندیشه ی خودکارم
شده ناکوک به مضراب سیم گیتارم
غصه و غم شده مهمان به شام تارم
شب آدینه شب مهر و وفای یار است
سقف و دیوار اطاق خیس زیر آوارم
همچو بم لرزه به جان دارم و نیست دست شفا
این چه عشقی ست که ناخوانده شد مهماندارم