مثل گل باشی بفهمی عاقبت خاری، بد است

مثل گل باشی بفهمی عاقبت خاری، بد است
اول راهت ببینی آخر کاری، بد است

هی نبرد و هی شکست و هی نبرد و هی شکست
نقل این‌ها نیست اما درد تکراری، بد است

دشمن است و جنگ‌هایش، آدم است و زخم‌ها
زخم خوردن از کسی که دوستش داری، بد است

خواب با خوب و بدی‌هایش به پایان می‌رسد
وحشت کابوس هنگامی که بیداری، بد است

گریه خوب و بهت خوب و بغض خوب و اخم خوب
این وسط تنها هم‌این لبخند اجباری، بد است

حال من بعد از تو پرسیدن ندارد، هیچ‌وقت
حال من هم مثل احوال خودت...آری... بد است

شعر از: محمدحسین حسینی