.

.
.
با خیلے آدما
در سوز و سازشم
در حسرت یہ روز
لمس نوازشم
باور نمیڪنم
هـمراہ و هـم تراز
چشماش و سمت من
با بوسہ ڪردہ باز
هـر ڪے بہ سمت خود
هـر ڪے بهـانہ ایی
از آبے زلال
غم بردہ شانہ ایی
پا پیچ و دار و هـم
سنگین تر از ستم
هـیچ ڪس وفا نڪرد
حتے بہ ذرہ ڪم...!!!
.
.
ترانہ از
.
محمد اڪبرجانی
.
🎀 🎀 🎀