هذه القصه عن واقع امر

هــــذه القـــصــــه عــن واقـــع امر

(قصه جدا” حزینه)

اکو فد شاب چان توا ماهر ... وربعه اجو ایبارکوله... گلوله احنه ابمناسبت عقدک سوینالک گعده... وهای الگعده انریدهه برا ابیوتنه اتصیر ... گالهم زین ماکو مشکله وین ماتحبون نمشی ... قررو الربع یمشون صوب علی کله (مکان فی سد مائی للتنزه فی دزفول ) ... سارو علی برکت لله . لمن وصلو الی المکان المقصود چان الجو حار قررو یسبحون... چان الشاب ما یجید السباحه عکس صدقانه کلهم الی گالو نعبر النهر ... لمن سبحو الشاب اجه براگ النهر گام یسبح ... لیش ما مد النهر چان عالی خذا ویاه محد چان یمه غرگ الشاب ... صدقانه انفجعو ظلو یتباچون علیه ... خابرو اهله گالولهم ابنک غرگ بلنهر ... اجو اهله کلهم ومن جملتهم ... کانت امه معاهم ... ایگول الراوی عن هذا الامر... من نزلت الام من السیاره چانو اثنین اولاد کاظینهه من ایدهه ویگودون بیهه حسب الامر چانو اخوانهه... ایگول اتفاجئت بیهه لابچت لا صرخت ... بس اتهد وتنثنی ... ایگول ظلیت حایر علیمن اتهد های المرا ایجوز اتسودنت ... لمن اتگربت یمهه اسمعهه اتحاچی النهر ... اتگله انته شنهی وتاخذ ابنی من عندی ... فنک اذا اربعت ایام حملته ابطنک ... وانه تسع اشهور حملته ... اطلع ابنی هسه اریده منک ....
عنوان قصیده نیشان المهر
مو کفوها یانهر وترجه بیک....
انته شنهی اولیدی منی اخذیته....
انه تسع اشهور حملیته ابعذاب ....
فنک انته اسبوع اذا حملیته ....
یانهر گصت الجرف عرگتلی طین....
ماخجل مایمک لمن حاچیته ....
ما امعلم ابنی عد احد یبات ....
وما اتلذله النومه اله ابیته ....
یانهر لوبیک ذره امنل حنان ....
چان ابنی علی ما ضمیته....
انته هم امخلف وعندک جهال....
ولیل هم مثلی سهر گضیته....
لاوحگ الباست اچفوفه الفرات....
عیب کاروک الطفل هزیته....
انه کبرته ابتعب گلت استریح ....
مو الهاذ الیوم انا ربیته ....
اعلیک من ادعی اهز عرش السماء ....
یانهر رد ابنی احتاجیته....
بعده نیشان المهر بچفوف ادی ....
وللعرس بعده انه مازفیته....
یانهر سدیت باب انفاسی لیش....
ولیش من شم الهوا اتسد ریته....
ابنی لو عندک حیه یا ابولحیاء....
مثل ماخذته عدل ردیته ..