خوشـــا آن دل که جانانش حسین است

خوشـــا آن دل که جانانش حسین است
خوشا آن سر که سامانش حسین است
به شمع و مشعل و نـــــورش چه حاجـت
هر آنکس را که مـــهمانش حسین است
بنـــــــــــــازم آن قلــــندر عــــــارضی را...
سلوک و زهد و عرفانش حسیــــن است
به ســـــــــوره ســـــــــوره الله ســـــوگند
که آیه آیه قرآنش حســـــــــــــــین است
گنه کــــــــــــــــــــردیم اگر پنهان نمودیم
به محشر اذن جبرانش حســـــین است
دل ما گر اســـــــــیر خوشک سـالیست
هراسی نیست بارانش حســــین است
عــــــــــــــــلم های حسیـنی را ببوسید
که این پرچم نگهبانش حسین است