🍃همیشه بخشی از آدم، جایی جا میماند. آدم میرود، اما بخش مه

🍃همیشه بخشی از آدم، جایی جا میماند. آدم میرود، اما بخش مهمی از او جایی جا می‌ماند،
در اتاق کودکی، زیر درختانی، یا در چشم‌های عابری. آدم نمی‌داند چه گم کرده است. همیشه بخشی از او نیست..

و خاطراتی که تاریخ انقضا ندارند..

#دلنوشته_های_ناب_گل_یاس
#بانوی_احساس
#عکسنوشته
#نوستالژی
#ویسگون
دیدگاه ها (۰)

در آخرین خطِ نامه‌ی خداحافظی‌اش نوشت:[دلم با رفتن نبود، اما ...

به چنگ آورده ام گیسوی معشوقی خیالی راخدا از ما نگیرد نعمتِ آ...

گفته بودندکه عاشق بشوی میمیریاولین تجربه‌ام بود،چه میدانستم....

بادها هرگز نمیفهمند که گیسوی رهادلرباتر میشود وقتی پریشانش ک...

خستگی و حوصله نداشتن که به معنای دوست نداشتن نیست. آدمها حق...

بعضی شب‌ها زندگی آن‌قدر سنگین می‌شود که نفس کشیدن هم شبیه جن...

پرسه در جنگل...[پارت چهارم]اتاق مهمان...ات روی تخت نشسته بود...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط