کاسیت ( لرها بومیان ایران قبل اریای ها)، قومی باستانیست

کاسیت ( لرها بومیان ایران قبل اریای ها)، قومی باستانیست که در حدود ۴۰۰۰سال قبل در رشته کوههای زاگرس می زیستند. بسیاری از باستانشناسان به آنها لقب بومیان زاگرس یا بومیان ایران را دادند چراکه مدت ها قبل از اینکه آریایها به ایران مهاجرت کنند در زاگرس حضور داشتند

در کتب تاریخی متعددی ناحیه سکونت کاسیان یا کاسیت ها را شمال دشت سوزیانا(خوزستان) و لرستان فعلی می دانند. از این رو به احتمال زیاد بایستی به نژاد خالص قوم کاسیت را در میان لرهای لرستان فعلی جست. بر پایه کاوش های صورت گرفته و کشف آثار به جای مانده از این قوم آداب و رسوم لرهای فعلی لرستان به کاسیت بسیار نزدیک است.

شهرت قوم کاسیت در ساخت منسوجات فلزی و مفرغی است. آثار زیادی از جمله مجسمه های مفرغی کوچک با نقش حیوانات در برخی مناطق جنوبی لرستان کشف شده اند که به همراه سایر آثار یافت شده تایید کننده حضور کاسیت ها در کوه های زاگرس و لرستان است.

در میان لرهای لرستانی نشانه های بارزی وجود دارد که بیانگر کاسیت بودن آنهاست از جمله گویش محلی لری آنها که از لحاظ لهجه و برخی از کلمات خاص لرستان بوده و به هیچ گویش دیگری شبیه نیست. یکی از موارد این شباهت گویشی شاید کلماتی با سیلاب های بلند و کشیده باشد که البته هنوز نمی توان کاملا آن را تایید کرد و جای بررسی بیشتری دارد. دیگر مورد رقص محلی و چهره ظاهری لرهاست.دیگر مردمی که بیانگر نژاد خالص کاسیت است لکها هستند که از ساکنان اصیل لرستانند. لکها نیز همان آداب و رسوم اصیل لرها را دارا هستند. در میان لرهای لرستان ، لرهای بالاگریوه از همه بیشتر می توانند بازگو کنند آداب و رسوم باستانی کاسیت باشند چرا که داری آداب و رسوم و گویش اصیلی می باشند.

نام قدیم دریای خزر کاسپین بوده که دلیلی بر زیستن شاخه ای از قوم کاسیت در کنار این دریا است .نام شهر کاشان هم برگرفته از قوک کاسیت یا کاشیت است.

کتاب کوروش کبیر نوشته هارولدآلبرت لمپ اشاره ای به قوم کاسیت دارد. در این کتاب از قوم کاسیت به عنوان مردمی زحمت کش که اسب هایی مو طلایی دارند یاد می شود که نشان دهنده زندگی دیرینه کاسیان در زاگرس و در کنار قوم پارس است.