"ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ" ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺯﯾﺎﺩﻧﺪ ...

"ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ" ﻫﺎﯼ ﻣﻦ ﺯﯾﺎﺩﻧﺪ ...
ﺑﻠﻨﺪﻧﺪ ... ﻃﻮﻻﻧﯿﻨﺪ ...
ﺍﻣﺎ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ "ﺩﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ" ﻫﺎ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ :
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﻢ ... ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﻢ ... ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤﺸﻮﺭ ﺷﻮﻡ ...
ﭼﻘﺪﺭ ﻭﻗﺖ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ ...
ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻬﺮﻭﺭﺯﯼ ﮐﻨﻢ به همین ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻧﻔﺲ ﻣﯿﮑﺸﻨﺪ ...
ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻬﺮ ﺑﻮﺭﺯﻡ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﻬﻢ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ...
ﻭﻗﺖ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ ...
ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﻢ ...
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺑﺎﺷﻢ ...
ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻡ ﻫﻤﻪی ﺯﯾﺒﺎﯾﯿﻬﺎ ﺭﺍ ...
ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ ﺍنساﻧﻬﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﺑﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﯿﺮﻭﻧﺪ ...
ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﯼ ﺧﻮﺏ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
آﻧﺠﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﺳﺖ ...

(حسین پناهی)