ترجمه:

ترجمه:

وقتی فلیکس از استودیو به خانه آمد، روی کاناپه بودید، دو فرزندتان (نبی 4 و جی هو، 2) قبلا در اتاق هایشان خوابیده بودند که فلیکس به خانه آمد: «من در خانه ام!» او از در گفت

کیتلین: خوش آمدی

فلیکس کفش هایش را در آورد و به سمت شما رفت: «بچه ها خواب هستند؟» او پرسید که در کنار تو (شما) نشسته است

کیتلین: بله آنها خواب هستند

او زمزمه کرد و شما را به دامان خودش کشید «خوب» زیر لب زمزمه کرد و صورتش را به گردن شما فرو کرد

کیتلین: حوصله ام سر رفته

او گفت:« من هم همینطور» و دستانش را دور کمرت پیچید و تورا به او نزدیک کرد، «من یک ایده دارم»

کیتلین: چی؟

پوزخندی زد و در گوش تو (شما) زمزمه کرد «خواهی دید»


ادامه رو میزارم، فعلا دارم باهاش حرف میزنم