رهبر انقلاب دل مهربان زبان صادق و عمل دائم شهید رئیسی
🌷رهبر انقلاب: دل مهربان، زبان صادق و عمل دائم شهید رئیسی چراغ راه ما شد/ فرهنگ عمومی باید با درس گرفتن از او ارتقا یابد
🔹رهبر انقلاب در مراسم بزرگداشت شهید رئیسی و شهدای پرواز اردیبهشت:
✏️باید اینها را درس کنیم، اینها را بصورت فرهنگ عمومی دربیاوریم. شهید رئیسی دل خاشع و ذاکر داشت، زبان صریح و صادق داشت، عمل خستگیناپذیر و دائم داشت. این سه خصوصیت است: دل، زبان و عمل. برای تشخیص شخصیت یک انسان و هویت یک انسان این سه چیز عنصر اصلی هستند: دل او، زبان او، عمل او. دلش شهید رئیسی از طرفی اهل ذکر و خشوع و دعا و توسل بود این را ما کاملاً دیده بودیم از قبل از دورهی ریاست جمهوری، حتی از قبل از دوران ریاست بر قوهی قضائیه میدیدیم، میدانستیم اهل خشوع بود، اهل توسل بود، دل او با خدا مأنوس بود، از طرفی این معنا در دل او بود.
✏️از طرفی دل او لبریز از مهربانی به مردم بود. از مردم گلهمند نبود، به مردم بدبین نبود، از توقعات مردم شکایت نمیکرد، یک موارد زیادی اتفاق میافتاد با مردم مواجه میشد، مردم میآمدند شکایت میکردند، حرف میزدند، گاهی تند هم ممکن بود صحبت بکنند، با مردم مهربان بود. از این برخوردها، از این نگاهها، از این حرکتها ناراحت نمیشد. از طرفی نگران انجام وظیفهی اسلامی بود. این دل او بود هم با خدا، هم با مردم، هم نگران وظیفهی اسلامی که آیا «وظیفه را انجام داد؟ نداد؟ کافی بود اینجور که انجام شد؟» این دغدغهی همیشگی او بود. دیدارهایی که ما با ایشان دائماً داشتیم میدید انسان که دغدغهی کار دارد، دغدغهی انجام وظیفه دارد. ۱۴۰۴/۲/۳۰
🔹رهبر انقلاب در مراسم بزرگداشت شهید رئیسی و شهدای پرواز اردیبهشت:
✏️باید اینها را درس کنیم، اینها را بصورت فرهنگ عمومی دربیاوریم. شهید رئیسی دل خاشع و ذاکر داشت، زبان صریح و صادق داشت، عمل خستگیناپذیر و دائم داشت. این سه خصوصیت است: دل، زبان و عمل. برای تشخیص شخصیت یک انسان و هویت یک انسان این سه چیز عنصر اصلی هستند: دل او، زبان او، عمل او. دلش شهید رئیسی از طرفی اهل ذکر و خشوع و دعا و توسل بود این را ما کاملاً دیده بودیم از قبل از دورهی ریاست جمهوری، حتی از قبل از دوران ریاست بر قوهی قضائیه میدیدیم، میدانستیم اهل خشوع بود، اهل توسل بود، دل او با خدا مأنوس بود، از طرفی این معنا در دل او بود.
✏️از طرفی دل او لبریز از مهربانی به مردم بود. از مردم گلهمند نبود، به مردم بدبین نبود، از توقعات مردم شکایت نمیکرد، یک موارد زیادی اتفاق میافتاد با مردم مواجه میشد، مردم میآمدند شکایت میکردند، حرف میزدند، گاهی تند هم ممکن بود صحبت بکنند، با مردم مهربان بود. از این برخوردها، از این نگاهها، از این حرکتها ناراحت نمیشد. از طرفی نگران انجام وظیفهی اسلامی بود. این دل او بود هم با خدا، هم با مردم، هم نگران وظیفهی اسلامی که آیا «وظیفه را انجام داد؟ نداد؟ کافی بود اینجور که انجام شد؟» این دغدغهی همیشگی او بود. دیدارهایی که ما با ایشان دائماً داشتیم میدید انسان که دغدغهی کار دارد، دغدغهی انجام وظیفه دارد. ۱۴۰۴/۲/۳۰
- ۹۶۳
- ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط