بعضی ها را بدرقه کنید؛

بعضی ها را بدرقه کنید؛
حتی اگر لایق بدرقه نباشند.
بدون کنار زدن پنجره ،
بدون سر برگرداندن به عقب.
بعضی ها را بدرقه کنید و بگذارید به قلب هایی بروند در اندازه ی خودشان.
حتا اگر مطمئن باشید روزی با چشمانی وحشت زده و بی پناه بر خواهند گشت.
زخم های خاطراتشان را ببندید.
بودن های ناروایشان را بشویید.

غرور و دروغ و قضاوتشان را در چمدانشان بگذارید و بگذارید به هر کجا که باید بروند، بروند.
بگذارید در گذشته به جایی که به آن تعلق دارند آرام بگیرند.
برایشان گریه کنید.

سوگواری کنید و بدانید این از دست دادنی ضروری ست، برای به دست آوردنی گران بها...
دیدگاه ها (۳)

به جان تا شوق جانان است ما راچه آتش‌ها که بر جــان است ما را...

مـرا دوبـاره ،به آن روزهایِ خوب ببر .؛سپـس ،رهـٰا کُـن و بَـ...

فدای چشم قشنگت تمام بود و نبودمﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﻏﺰﻝ ﮐﻪ ﺳﺮﻭﺩﻡ ﺑﻔﮑﺮ ﭼﺸﻢ ...

از تو سکوت مانده و از من صدای توچیزی بگو که من بنویسم به جای...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط