بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم : نیمه شعبان را با سلامی به محضر امام عزیزمان گرامی می‌داریم :
چنین شناخت و باوری است که سبب رشد و کمال می‌گردد، انسان را به حبل الله متصل می‌ گرداند و ثابت قدم می‌سازد، حضور یا انتظار ظهور را معنا می‌کند و جهت می‌دهد و رابطۀ مؤمن با امام زمانش را برقرار می‌سازد؛ چه به لحاظ ظاهر، در میان مردم حاضر باشند و دیده شوند و چه غایب باشند و دیده نشوند.
بنابراین، باید بکوشیم تا ولایت، امامت و امام زمان خود را هر چه بیشتر وبهتر بشناسیم تا تنها به مرگ جاهلیت نمیریم، بلکه در دنیا و آخرت، از امت ایشان به حساب آییم.
فراخوان : يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولَئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا - به ياد آوريد روزی را كه هر گروهی را با پيشوايشان می‏ خوانيم؛ آنها كه نامه عملشان به دست راستشان است آنرا با شادی و سرور می‏خوانند و سر سوزنی به آنها ظلم و ستم نمی‏ شود.(سوره اسراء آیه71)
در روز محشر، پس از آن که هر کسی به تنهایی مبعوث و محشور شد، با امامی که در دنیا از او پیروی نموده فراخوان می‌شود و کنار او قرار می‌گیرد.
امید داریم که وقتی ندا می‌ دهند: امیرالمؤمنین، امام حسن، امام حسین ... و امام مهدی بیایند و پیروانشان نیز بیایند، ما جزو آنها باشیم.(پایان)