دوستت دارم و اندوه به قلبم جاری است

دوستت دارم و اندوه به قلبم جاری است
درد در وسعت انبوه به قلبم جاری است

نیستی در برم ای دوست ببوسم رویت
صخره ها از بغل کوه به قلبم جاری است

واژه ها وسعت تکرار مرا دانستند
بس که سنگینی این روح به قلبم جاری است

حاصل زندگی مشترک ماست سفر
طعم یک لحظه مکروه به قلبم جاری است

این سفیدی که در این ظرف سرم میبینی
داغی اندازه ی صد نوح به قلبم جاری است

غم عرفان شده چون سلسله کوه البرز
درد در وسعت انبوه به قلبم جاری است.