بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ - از ناحق گویی بپرهیزید!(سوره حج بخشی از آیه 30)
و این فرمانی الهی است و همه را شامل است. نسبت به هیچکس - چه مسلم و چه غیر مسلم، چه موافق اعتقاد و چه مخالف اعتقاد- نباید و نمی توان سخن ناحق گفت و تهمت زد و شایع کرد. چنین کاری شیوه زبونان است و اهل حق چنین رفتاری نمیکنند. فحاشی و تهمت و ناحق گویی، آن هم برای بی آبرو کردنِ کسی از منظر قرآن و سنت مردود است. چه دین حق، با ناسزا گویی و اتخاذ شیوه های باطل به پیش نمی رود و ظفر نمی یابد. متاسفانه برخی ناآگاهانه چنین تصور کرده اند که فقط در مورد مسلمان نمی توان دروغ و ناسزا گفت، اما در مورد دیگران، در مورد مخالفان و دشمنان، هم می توان ناسزا گفت، هم می توان تهمت دروغ بست، و هم همجوره ناحق گفت!! تا بی آبرو شوند و از میدان بدر روند! شگفتا، آیا باورمندان و عمل کنندگان به اینگونه نظریات نمی دانند که اگر روزی مردمان از تهمت ها و دروغ های ایشان آگاه شوند، خب قضیه که عکس می شود و تهمت خوردگان طرفداران بیشتری می یابند! و رو سیاهی و خسارت هم برای تهمت زنندگان می ماند!
ای دوست، بدان و بدون شک بدان، که چنین نظریات بی ریشه ای هم خلاف قرآن است و هم خلاف سنت حسنه.
و اما قرآن:
وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا - مبادا دشمنی با قومی، شما را به ترک عدالت وادارد!(سوره مائده بخشی از آیه 8)(ادامه دارد...)