اسمش را میگذاریم مجازی.....

اسمش را میگذاریم مجازی.....
اما آنسو
یک آدم حقیقی نشسته که خصوصیاتش را نمیتواند مخفی کند
وقتی
دلتنگی ها وآشفتگی هایش
را مینویسد..
وقت میگذارد برایم وقت میگذارم برایش....
نگرانش میشوم دلتنگش
میشوم!
وقتی درصحبت هایم به عنوان دوست یاد میشود مطمئن
میشوم حقیقی ست...!
هرچند کنارهم نباشیم هرچند صدایم هم نشنیده باشد

من برایش سلامتی وشادکامی ارزو دارم هرکجا که باشد..