پگاه نگاهت دمید بر دل رمیده م

پگاه نگاهت دمید بر دل رمیده م
باران که دیشب میبارید قصه دلتنکی من بود از برای تو
و چه عاشقانه زمین را بوسه میداد
صبا نرینه وار در دل ابر میپیچد
و ابر ابستن باران دیگریست
بوی خاک نا خورده گواه عاشقانه زیستن است
مه در کمرکش دشت و جنگل رامشگرانه و اغواگر میخرامد
و پرنده ایی در دور دست منادی کوکو سر داده
راستی کجای قصه دلتتگی من هستی که من نیز ترا میجویم