به مقصد می رسانی با نگاهی نابلدها را 

به مقصد می رسانی با نگاهی نابلدها را 
به من فرصت بده یکباردیگر می شودها را 
شبیه رود در راهم به سمت سینه ی دریا 
به تو دل داده ام تا بشکند موج تو سد ها را 
اگر یک شمع روشن کرده ام با نیّت ِ رویت 
خوشم افزون کند صدآینه مهرت ، عدد ها را 
جمال خوب رویان عاشقم کرده است مجنون وار
بگیر از سینه ی صحرا شبی احوال بد ها را 
اگر اسفندی ام آخر،! بهارت دلخوشم کرده است 
یقینن می تکانی گرد و خاک ِ این نمد ها را 
نماز واجبی برگردنم مانده است از عشقت 
نزن برسینه ی تنگم عذاب ِ دست رد ها را 
شبی با دامن احساس خود از عطر بابونه 
پُرم کن تا بهارانت بیاراید سبد ها را