کاش می شد از تنهایی گفت. . . .

کاش می شد از تنهایی گفت. . . .

از چیزی که مثل خوره روحت را می خورد,

و جسم تو را آب می کند. . . .

تنهایی که تنهایت می گذارد,

تا عاشق و عاشقتر می شوی. . . .

انچه که تو را به خیانت نزدیک و از خدا دور می کند,

انقدر که از نگاه دیگران غافلی و از نگاه خدا دورتر. . . .

کاش می شد با تو,

از تنهایی گفت. . . .

انقدر گفت تا از دیوار بی عبور تنهایی عبور کرد. . . .

کاش می شد انقدر از تنهایی گفت,

تا همچون غروری و همچون قلبی به پایت شکست. . . .

کاش می شد از تنهایی گفت و رفت تا به هم رسید. . ..