خانه ام ابری ست!
خانه ام ابری ست!
یکسره روی زمین ابری ست با آن...
از فراز گردنه خرد و خراب و مست،
باد می‌پیچد،
یک سره دنیا خراب از اوست،
و حواس من!
آی نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره، کجایی؟!
خانه‌ام ابری ست اما،
ابر بارانش گرفته‌ست...
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی آفتابم،
می‌برم در ساحت دریا نظاره،
و همه دنیا خراب و خُرد از باد است،
و به ره، نی زن که دائم می‌نوازد نی، در این دنیای ابر اندود،
راه خود را دارد اندر پیش
یکسره روی زمین ابری ست با آن...
از فراز گردنه خرد و خراب و مست،
باد می‌پیچد،
یک سره دنیا خراب از اوست،
و حواس من!
آی نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره، کجایی؟!
خانه‌ام ابری ست اما،
ابر بارانش گرفته‌ست...
در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،
من به روی آفتابم،
می‌برم در ساحت دریا نظاره،
و همه دنیا خراب و خُرد از باد است،
و به ره، نی زن که دائم می‌نوازد نی، در این دنیای ابر اندود،
راه خود را دارد اندر پیش
- ۸۰۱
- ۱۷ مهر ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط