رهبران شیعه در تاریخ اسلام، همیشه در خطر و در بین مردم مظ

رهبران شیعه در تاریخ اسلام، همیشه در خطر و در بین مردم مظلوم بودند و همیشه برای آنها مزاحمت، دشمنی و کینه وجود داشت و یارانشان اندک بودند اما بعد از فداکاری آن پاکان عالم و کینه توزی دشمنان نسبت به شیعه و به شهادت رساندن آل الله و یاوران پیامبر خدا و اهل بیتش، آخرین ذخیره خداوند برای رهبری مردم فقط با شرط امنیت و قدرت در یاری مردم برای هدایت و سعادت خواهد آمد و حکومتی شکل گرفت از بذر فداکاری آنها و این بذر رشد کرد و حالا به درختی تنومند تبدیل شده است
اتحاد مردم و وفاداری به حکومت اسلامی و ولایت پذیری، تنها راه ظهور منجی خواهد بود و خداوند بین کسانی که دینش را پذیرفتند و در راهش فداکاری کردند با دیگران که فقط لااله الاالله گفتند ولی جهاد نکردند تفاوت بسیاری قائل شده است و اعمال کسانی که جهاد نکردند را باطل خواهد کرد زیرا در وقت لزوم به یاری دین خداوند نیامدند و در راحت طلبی زندگی کردند در حالی که اسلام نیاز به فداکاری دارد و ظهور منجی عالم، نیاز به جانفشانی و حضور در صحنه های مختلف اجتماعی، سیاسی و فرهنگی دارد