فردوسی 329 - 411هجری

فردوسی 329 - 411هجری

دریغ این سرو تاج و این داد و تخت

دریغ این بزرگی و این فر و بخت

کزین پس شکست آید از تازیان

ستاره نگردد مگر بر زیان

برین سالیان چار صد بگذرد

کزین تخمه گیتی کسی نشمرد

کشاورز جنگی شود بی هنر

نژاد و هنر کمتر آید به بر

رباید همی این از آن آن از ین

ز نفرین ندانند باز آفرین

نهان بدتر از آشکارا شود

دل شاهشان سنگ خارا شود

بد اندیش گردد پدر بر پسر

پسر بر پدر همچنین چاره گر

شود بنده بی هنر شهریار

نژاد و بزرگی نیاید به کار

از ایران و از ترک و از تازیان

نژادی پدید آید اندر میان

نه دهقان نه ترک و نه تازی بود

سخنها بکردار باری بود
کوروش آریایی