کسی تا به حال از تو پرسیده چرا دلتنگی؟ و تو ندانی چه جواب

کسی تا به حال از تو پرسیده چرا دلتنگی؟ و تو ندانی چه جواب دهی؟
تنهایی گاه خودش را تحمیل می کند و تو چاره ای نداری جز اینکه بنشینی و منتظر گذر زمان دردناک زمان بمانی؛ مثل اینکه خوره افتاده باشد به جانت و تو هی کم بیاری در برابرش؛ لبخندت را بپوشانی، دلت را محکم بغل کنی و زار زار گریه کنی و خودت هم ندانی دقیقا «مرگت» چیست؟
لابه لای تنهایی دیگر آدم ها گم شوی و دهانت دوخته باشد و حرف‌های نگفته ات را جرعه جرعه بخوری؛ مثل زهری که علاجش را معلوم نیست کجا می‌توان پیدا کرد .
تنهایی را می‌توان حس کرد نه با این الفاظ مسطور؛ بلکه از عمق وجودت وقتی همچون آتشی از زیر خاکستر کهنۀ سال‌های دور از ته دلت زبانه می‌کشد.