مصاحبه ی DAZED korea با انهایپن

مصاحبه ی DAZED korea با انهایپن

سؤال:
چون خیلی وقته با هم زندگی می‌کنین و همدیگه رو از نزدیک می‌بینین، شده حس کنین «وای کاش منم این توانایی اونو داشتم» یا یه کم به مهارت‌های هم حسودی کنین؟
🦊:
راستش می‌خواستم بگم قدِ نی‌کی… ولی خب اون ژنتیکیه. (می‌خنده)
صادقانه بخوام بگم، به حس زبونش حسودیم میشه. خیلی طبیعی با زبان‌هایی مثل ژاپنی و انگلیسی با فرهنگ‌های مختلف ارتباط می‌گیره.
خیلی وقتا فکر می‌کنم کاش حداقل یه بار خارج از کشور زندگی می‌کردم، شاید ژاپن یا بریتانیا.
آره… انگار من کشورهای جزیره‌ای رو دوست دارم. (می‌خنده)
🐈:
به‌جای اینکه به یه توانایی خاص حسودی کنم، فکر می‌کنم مهم‌تر اینه که نقطه‌قوت‌های هرکدوممون کنار هم تیم رو کامل می‌کنه.
از نقشی که الان دارم راضیم و از آدمی که الان هستم.
خودمو دوست دارم.
🐈‍⬛:
فکر کنم «سن فیزیکی» نی‌کی.
مفاصل، عضلات و استقامت بدنش واقعاً فرق داره. حتی اگه یه تمرین یکسان انجام بدیم، من فرداش کاملاً حسش می‌کنم ولی نی‌کی تقریباً هیچ نشونه‌ای از خستگی نشون نمی‌ده.
چون دوره ترینیم طولانی‌ای داشتم، حس می‌کنم بدنم دیگه مثل قبل نیست، برای همین الان بیشتر بهش حسودی می‌کنم.
🦮:
ژاپنیِ نی‌کی.
من تا یه حدی انگلیسی صحبت می‌کنم، ولی وقتی ژاپن می‌رم حس می‌کنم اون‌قدری که می‌خوام راحت نیستم.
اگه منم ژاپنی بلد بودم، فکر می‌کنم می‌تونستم خیلی گسترده‌تر با فن‌ها ارتباط بگیرم.
🐣:
انگلیسیِ جیک هیونگ.
به نظرم وقتی یه زبان بلد باشی، ارتباطاتت هم بزرگ‌تر میشه. من آمریکا رو هم دوست دارم و چون باور دارم زبان ارتباط‌ها رو گسترده‌تر می‌کنه، واقعاً به مهارت ارتباطی جیک حسادت می‌کنم.
🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍